درکنـــــــــــج دلــم ، عشق کســی خانــــه نداردکـــس جـای در ایــن خــانه ی ویــــرانه نــــدارددل را بکــــــــف هــر کــه نهـــــم باز پس آردکـس تاب نگهــــــــــداری دیـــــوانه نـــــدارددر بـزم جهـــان ، جــز دل حســـرت کـش ما نیـستآن شمــــع که میســــوزد و پــروانـــه نـــــداردگفتــــم مــه مــن ، از چــه تـو در دام نیفتـــــــی؟گفتــــــا چـــه کنــم؟! دام شمـا دانـــــه نـــــداردای آه ، مکـــش زحمـــــت بیهــوده كه تاثیــــــــرراهــــــی به حــــریم دل جـــانانـــــه نـــــدارددر انجمــــــن عقـــــل فــــروشــان ننهــم پــایدیــــوانــه ســر صحبــــت فــرزانــــه نـــــدارداز شــــاه و گــدا هــر کـه در ایــن میـکده ره یافـتجــز خون دل خـــویــش به پیمـــــــانـه نـــــداردتا چنـــــد کنـــی قصـــه ی اسکنــــــــدر و داراده روزه عمـــــــــر این همـه افســانـــه نــــــدارد

این د مطب...

یکی از همکلاسی های دبیرستانمو دیدم اون شناخت من اصلا یادم نمیومدش

تا الان که نیومدی. منم خوابم میاد. اما از اونجایی که ممکنه فردا هم زنده باشیم

یه مدت زدم رو این فاز که انجام یکارایی رو ول کنم.یه چیزایی که نمیشه بهشون گفت هدف زندگی یا تو سطحی نیستن که اگه کسی نتونست تو زندگیش انجام بده بگه وای چه حیییف